Ignacy Świrski
duchowny rzymskokatolicki, biskup siedlecki (podlaski), teolog i wykładowca akademicki
Ignacy Świrski (1885–1968) – duchowny rzymskokatolicki, teolog, wykładowca akademicki i kapelan wojskowy, w latach 1946–1968 biskup siedlecki, zapamiętany także z działalności na rzecz ubogich.
Ignacy Świrski (1885–1968) był duchownym rzymskokatolickim, teologiem, nauczycielem akademickim i kapelanem wojskowym, a przede wszystkim biskupem siedleckim, nazywanym również podlaskim. Z Siedlcami łączyła go ponad dwudziestoletnia posługa pasterska w latach 1946–1968. W mieście podtrzymywana jest także pamięć o jego działalności: w siedleckiej katedrze formalnie otwarto jego proces beatyfikacyjny, a później odprawiano tam comiesięczne msze w intencji beatyfikacji. S1S3S4
Dzieciństwo, studia i święcenia
Ignacy Świrski urodził się 20 września 1885 roku w Ellern pod Dyneburgiem, na obszarze dawnych Inflant Polskich. Pochodził z katolickiej rodziny ziemiańskiej i był czwartym z sześciorga dzieci Michała oraz Emilii z domu Saulewicz. Początkowo uczył się w domu i w Dyneburgu, a egzamin dojrzałości zdał po ukończeniu Gimnazjum Aleksandra I w Petersburgu. S1
W 1904 roku rozpoczął naukę w Seminarium Duchownym Archidiecezji Mohylowskiej w Petersburgu. Trzy lata później został skierowany na dalsze studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Studiował filozofię i teologię, a ponadto uczył się języków klasycznych i nowożytnych. Doktorat z filozofii uzyskał w 1910 roku, natomiast studia teologiczne zakończył doktoratem w 1914 roku. S1
Święcenia kapłańskie przyjął 28 października 1913 roku w Rzymie z rąk kardynała Basilio Pompiliego, ówczesnego wikariusza generalnego diecezji rzymskiej. Pierwszą mszę odprawił w kościele Il Gesù, przy grobie św. Ignacego Loyoli. S1
Praca dydaktyczna i służba wojskowa
Po powrocie do Petersburga w 1914 roku został wykładowcą teologii moralnej w Mohylowskim Seminarium Duchownym oraz ojcem duchownym alumnów. Od początku 1918 roku prowadził wykłady z dogmatyki spekulatywnej i kierował katedrą teologii moralnej w Petersburskiej Akademii Duchownej. Pracował również na wyższych kursach żeńskich imienia Bestużewa. S1
Po zamknięciu katolickich uczelni w Petersburgu w 1918 roku udał się do Dyneburga. Przez kilka miesięcy był tam nauczycielem i dyrektorem polskiego gimnazjum. Następnie podjął służbę w odradzającym się Wojsku Polskim: był kapelanem szpitala polowego, proboszczem garnizonu mińskiego, proboszczem 9. Dywizji oraz dziekanem IV Armii. Służbę zakończył 1 września 1921 roku w stopniu podpułkownika. S1
Profesor i wychowawca w Wilnie
We wrześniu 1921 roku Świrski otrzymał nominację na wykładowcę teologii moralnej Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W kolejnych latach wykładał również teologię pasterską i filozofię. Podczas osiemnastoletniej pracy dydaktycznej i badawczej kilkakrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego oraz uczestniczył w pracach senatu uczelni. S1
Łączył działalność naukową z pracą wychowawczą i duszpasterstwem akademickim. Udzielał się w Towarzystwie Przyjaciół Nauk i Polskim Towarzystwie Teologicznym, był kuratorem bursy akademickiej, publikował artykuły oraz brał udział w spotkaniach i konferencjach naukowych. Diecezjalny życiorys podkreśla także jego pomoc udzielaną studentom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. S1
Biskup siedlecki
Najważniejszy z punktu widzenia historii Siedlec etap jego działalności rozpoczął się w 1946 roku. Przez kolejne 22 lata, aż do 1968 roku, był pasterzem diecezji siedleckiej. Posługa ta przypadła na powojenny okres określany w biografii diecezjalnej jako szczególnie trudny dla Kościoła katolickiego w Polsce. S1S2S4
Współczesne publikacje diecezjalne przypominają Świrskiego jako teologa moralistę, wychowawcę i opiekuna osób ubogich. W 2025 roku Wydawnictwo Diecezji Siedleckiej UNITAS opublikowało dwa opracowane przez ks. Mariusza Świdra wybory jego refleksji pasterskich. Pierwszy poświęcono praktykowaniu miłosierdzia, a drugi wychowaniu chrześcijańskiemu. Materiał zaczerpnięto między innymi z listów pasterskich i przemówień biskupa. S2
Przywołane pisma pokazują, że w nauczaniu Świrskiego ważne miejsce zajmowały czynna pomoc potrzebującym oraz odpowiedzialność za wychowanie dzieci i młodzieży. Portal regionalny określa go mianem „ojca ubogich”, wskazując, że miłosierdzie stanowiło istotny element jego duszpasterstwa. S2
Pamięć o biskupie w Siedlcach
Proces beatyfikacyjny Ignacego Świrskiego został formalnie otwarty 24 marca 2018 roku w katedrze pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Siedlcach. Mszy rozpoczynającej postępowanie przewodniczył biskup Kazimierz Gurda, a po liturgii odbyła się uroczysta sesja z przedstawieniem życiorysu kandydata i zaprzysiężeniem członków trybunału. Od chwili otwarcia procesu Świrskiemu przysługuje tytuł Sługi Bożego. S3S4
Pamięć o jego siedleckiej posłudze jest nadal obecna w działalności diecezji. Według informacji opublikowanej w 2019 roku, każdego 25. dnia miesiąca w katedrze siedleckiej celebrowano mszę w intencji jego beatyfikacji. Organizowano również rocznicowe nabożeństwa i przygotowywano katechezy poświęcone jego postaci. Publikacje wydane w 2025 roku pokazują z kolei, że jego listy i refleksje pasterskie pozostają przedmiotem opracowań oraz lokalnej działalności wydawniczej. S2S3
Czytaj także: Jan Mazur oraz Zbigniew Kiernikowski.